Cynk w diecie

Cynk to niepozorny minerał, który jest składnikiem ponad 200 enzymów w organizmie, wchodzi także w skład DNA i RNA. Jest istotnym czynnikiem wzrostu, wspomaga gojenie i regenerację, również poprawia wygląd włosów i wspomaga walkę ze stresem.

Najczęstszym objawem niedoboru są białe plamki na więcej niż dwóch paznokciach, poza tym skłonność do wyprysków, infekcji i zmian trądzikowych lub przetłuszczanie się skóry. Uznaje się też, że niedobór cynku sprzyja powstawaniu rozstępów, osłabia zmysł smaku i węchu. Czynniki sprzyjające powstawaniu niedoborów to fityniany (pszenica), szczawiany (rabarbar, szpinak), wysokie spożycie wapnia, cukru, niskie spożycie białka i stres. Alkohol natomiast utrudnia wchłanianie cynku.

Zalecane dzienne spożycie to 15 mg, jednak dawka powyżej 2 g może doprowadzić do zaburzeń żołądkowo-jelitowych, zaburzeń wzrostu a w skrajnych przypadkach do śmierci.

Najlepszymi źródłami cynku są:
- ostrygi (148,7 mg/100 g)
- korzeń imbiru (6,8 mg/100 g)
- jagnięcina (5,3 mg/100 g)
- suchy groch (4,2 mg/100 g)
- zielony groszek (1,6 mg/100 g)
- krewetki (1,5 mg/100 g)
- rzepa (1,2 mg/100 g)
- orzechy brazylijskie (4,2 mg/100 g)
- żółtko jaja kurzego (3,5 mg/100 g)
- ziarno nieoczyszczonej pszenicy (3,2 mg/100 g)
- żyto (3,2 mg/100 g)
- owiec (3,2 mg/100 g)
- orzechy ziemne (3,2 mg/100 g)
- migdały (3,1 mg/100 g)