Encyklopedia mody: Baby Doll

Wszystko zaczęło się od filmu. W 1956 roku Elia Kazan nakręcił film pod tytułem „Baby Doll”. W głównej roli obsadził piękną Carroll Baker. Infantylna bohaterka - trochę ssący kciuk dzieciak, trochę budząca pożądanie lolitka, trochę słodka laleczka z lekko naburmuszoną miną - pojawiła się na ekranie w seksownej nocnej koszulce, która na trwałe wpisała się do historii mody. Skandalicznie roznegliżowana Baker wzbudziła powszechny zachwyt.

Baby doll to coś pomiędzy bielizną a piżamą. Luźna koszulka z małymi, bufiastymi rękawami zwykle występowała z krótkimi spodenkami – pumpami. Z czasem komplet zyskał koronki, kokardki, wstążki. Grunt, żeby było krótko, najlepiej przezroczyście, uroczo i dziewczęco (żeby nie powiedzieć dziecięco). Budząca erotyczne skojarzenia stylizacja jest potężną odzieżową „bronią” w damskiej szafie. Koszulka w stylu baby doll to obowiązkowy element uwodzicielskiej gry. Dobrze dobrana, potrafi zdziałać cuda.

W latach pięćdziesiątych baby doll przebojem zawładnęła modą. Był to czas, kiedy rodziła się moda dla dziewcząt (w odróżnieniu od tej dla dojrzałych kobiet). Młodość, świeżość i podszyta seksem atrakcyjność zatriumfowały. Z sypialni na światło dzienne baby doll wyprowadził francuski projektant Jacques Griffe, dając początek uroczym sukienkom z podniesioną talią, rozkloszowanym dołem i głębokim dekoltem.