Kolekcja Dolce & Gabbana ready-to-wear na wiosnę-lato 2008

Moda sama w sobie zakłada czasowość, przemijalność i sezonowość. Mimo to na poszczególnych projektantów oraz domy mody nałożyliśmy etykietki i określiliśmy ich styl. „Wywrotowców” odrzucających ustalony porządek nie jest wielu, bo ryzykowanie przez lata wypracowanej pozycji wymaga sporej odwagi. Duet Domenico Dolce i Stefano Gabbana to jedno z przyjemniejszych zaskoczeń mediolańskiego tygodnia mody i jedno z drastyczniejszych odejść od rozpoznawalnej, dotychczasowej estetyki.

Projektanci zamienili swoje studio w iście artystyczne atelier i na delikatnych jedwabiach, organzach, tiulach i szyfonach, niczym na płótnie namalowali swoje wiosenno-letnie obrazy. Kolekcja Włochów na sezon 2008 jest wyraźnie inspirowana współczesną sztuką. Prócz impresjonistycznych kwiatów i ogrodów oraz odwołań do obrazów Jacksona Pollocka na kreacjach pojawiła się nawet podobizna Steve’a McQueena.

Pokaz zaczął się od śnieżnobiałych sukienek, monochromatycznych spodni, płaszczy i koszulek. Z czasem tkaniny były coraz mocniej zamalowywane, a na wybiegu zapanowała totalna feeria barw, od czasu do czasu temperowana poważną bielą i czernią, które wprowadzały do kolekcji nieco tajemniczości. Zwykle mocno wyzywające i prowokujące, bywa, że wulgarne ubrania Dolce & Gabbana w letnim sezonie są romantyczne, urocze, delikatne i bajkowe. Zniknęły poprzednie srebro, złoto i zwierzęce aplikacje, pojawiły się biele, beże, ecru, róże, zielenie i błękity. Nawet pantofle zmieniły swoją wysoką szpilkę na niższy obcas lub stały się zupełnie płaskie. Istotnym dopełnieniem całości były ozdobne, patchworkowe torby i torebki oraz matowe, czerwone usta – najwyraźniejszy element makijażu.

Gabbana o modzie powiedział, że ma być jak fantazja i sen. Taki niewątpliwie był finał kolekcji – wieczorowe kreacje w dziennych barwach będące pomieszaniem krynolinowych, wielkich sukien i spódniczek baleriny z niedokończonymi, lekkimi, malarskimi jedwabiami. Nie da się oczywiście zaprzeczyć, że te bajecznie kolorowe i spektakularnie poplątane tkaniny tworzą niekiedy prawdziwie teatralne kostiumy, które nie do końca uznajemy za ready-to-wear. Ale za to, jakie to kostiumy. Aż chciałoby się zakrzyknąć „Viva Italia!"