5 Komentarzy

Tagi tajemnice kosmetyków składniki kosmetyków szałwia szałwia lekarska nadmierna potliwość

Tajemnice kosmetyków: szałwia lekarska

Tajemnice kosmetyków: szałwia lekarska

Już w starożytności szałwia uznawana była za symbol zdrowia i długowieczności, a także lek na wiele chorób (łac. salvare znaczy leczyć, uzdrawiać).

Do dziś zachowało się wiele ciekawych przekazów dotyczących leczniczego i „kosmetycznego” stosowania szałwii: „3 listki szałwii rankiem żute miały chronić na cały dzień przed dżumą i morowym powietrzem”, „świeżym lub suszonym liściem szałwii wycierać zęby co ranka dla zachowania ich białości, jako też dla oddalenia niemiłej woni”. Odwar z liści szałwii stosowano też do „płukania gęby i gardła, w rozwolnieniu dziąseł, w grzybkach i psuciu się gęby”, na „wstrzymanie nocnych potów” a okłady „dla rozpędzenia puchliny”. Wiele z tych ludowych przepisów stosowanych jest do dziś.

W kosmetyce szałwia ceniona jest za działanie przeciwzapalne, ściągające, kojące, bakteriobójcze i przeciwpotne. Szałwiowy olejek eteryczny służy do aromatyzowania wielu kosmetyków. Odwar z ziela może być stosowany jako dodatek do mycia włosów z problemem łupieżu, nadmiernego wypadania, silnie przetłuszczających się a także do ich przyciemniania. Przygotowuje się go zalewając łyżkę szałwii i łyżkę czarnej herbaty dwiema szklankami wrzątku, a po ostygnięciu dodaje odrobinę wódki lub wody kolońskiej – miksturę należy wcierać we włosy lub/i skórę głowy codziennie, przez 5 dni. Zaparzone ziele szałwii można dodawać również do kąpieli (całego ciała, stóp lub dłoni) – skutecznie zmniejszają potliwość.

Masz pytania? Chcesz się czegoś dowiedzieć? Pisz na adres: tajemnice_kosmetykow@snobka.pl

Tajemnice kosmetyków: szałwia lekarska

Autor: Uriko
widzewiaczek1475

widzewiaczek1475 | | Zgłoś

polecam codziennie wypijać 2 filiżanki naparu z szałwii, działa przeciw potnie, a ponadto ma dobry smak, jeśli ktoś lubi wszelakie zioła.Napary z liści szałwii działają antyseptycznie i ściągająco, obniżają potliwość i laktację. Znajdują zastosowanie w stanach zapalnych jamy ustnej i gardła, trudno gojących się ranach i oparzeniach, w celu obniżenia potliwości (np. w nocnych potach u gruźlików) i laktacji.
Produkt stosowany miejscowo: tradycyjnie do płukania w stanach zapalnych jamy ustnej i gardła oraz w zapaleniu dziąseł; w postaci okładów w łagodnych zmianach zapalnych skóry i powierzchownych otarciach naskórka.
Doustnie: tradycyjnie w nadmiernej potliwości.

widzewiaczek1475

widzewiaczek1475 | | Zgłoś

Opis produktu:

Zastosowanie/Wskazania: Zewnętrznie do płukania w stanach zapalnych jamy ustnej, gardła, anginie, ropnym zapaleniu dziąseł, w postaci okładów na powierzchniowe stany zapalne skóry, uszkodzenia naskórka, trudno gojące się rany, oparzenia, wewnętrznie stosować wg wskazań lekarza w stanach nieżytowych żołądka i jelit, w nadmiernej potliwości.

Działanie: Przeciwbakteryjne, przeciwzapalne, ściągające, przeciwpotne.
Działania uboczne: po dłuższym przyjmowaniu naparu mogą wystąpić objawy uboczne ze strony układu nerwowego.

Sposób użycia: 1 torebkę zalać 1/2 szklanki wrzącej wody, naparzać pod przykryciem 15 min. Pić 2 razy dziennie. Do płukania i okładów stosować napar z 2 - 3 torebek na 1/2 szklanki wody.

widzewiaczek1475

widzewiaczek1475 | | Zgłoś

W czasach Mikołaja Reja aż tak wierzono w lecznicze właściwości szałwii, że nazywano ją „różdżką życia”. Potwierdzało to przysłowie „Kto ma szałwię w ogrodzie, tego śmierć nie ubodzie”. Wprawdzie starszy od mistrza z Nagłowic autor Rozmowy Mistrza Polikarpa ze Śmiercią stwierdzał realistycznie „nie pomogą i szałwije wszystko śmierć bez ługu zmyje”, nie zmniejszało to jednak wysokiej rangi tego ziela.

Stosowano też szałwię szeroko, okładając nią trudno gojące się rany, a w przypadku dyzenterii jedząc ją na surowo. Połączona z majerankiem, lawendą, rutą, piwonią, bukwicą i zalana alkoholem pomagała na suchoty i podagrę, usuwała bóle artretyczne, kręgosłupa i nerwów obwodowych, a nawet ataki padaczki.

widzewiaczek1475

widzewiaczek1475 | | Zgłoś

Żyjący kilka wieków przed Chrystusem Pliniusz Starszy polecał ją przeciw znużeniu i senności, zaś Aerios z Amidy, grecki medyk z VI wieku, w dziele Biblia jatrika hekkajdeka – jako środek na podtrzymywanie ciąży, leczenie niepłodności i różne przypadłości kobiece. Wszystko to wyczytałam w Historiach ziołowych Mariana Kawałko i podaję na odpowiedzialność autora.

Natomiast Anglik Andrew Laughin w książce Zioła mojego życia podaje, że rozpowszechnione w średniowieczu przysłowie brzmiało: „Czy może się zestarzeć człowiek, który ma szałwię w ogrodzie?”. Ciekawe, że przysłowie to dotąd nie zelektryzowało wielkich koncernów farmaceutycznych. No, ale wszystko przed nami.

Dzisiejsi zielarze też mają o niej dobre zdanie. „W doświadczeniach na zwierzętach, a także u ludzi wykazano przeciwpotne działanie liści szałwii” – czytamy w Ziołolecznictwie Ożarowskiego. Toteż wyciągi z tego ziela podaje się w nadmiernej potliwości różnego pochodzenia: na tle gruźlicy, nadczynności tarczycy, pobudliwości nerwowej i zatruć. Działanie przeciwpotne występuje szybko, maksimum osiąga po dwóch–trzech godzinach i trwa jeden– dwa dni. Jest więc szałwia godna polecenia osobom, które z nieustalonych powodów pocą się nadmiernie i chciałyby pozbyć się tej dolegliwości.

widzewiaczek1475

widzewiaczek1475 | | Zgłoś

Nazwę szałwii lekarskiej wywodzi się od salvere – być zdrowym, warto więc dodawać świeże jej liście do mięs i ryb, zwłaszcza tłustych, do sałatek, marynat, sosów. Gdy nie ma pod ręką świeżych liści, można i suszone, tyle że świeże są bardziej aromatyczne i w ogóle smaczniejsze.

Odmianą szałwii lekarskiej jest szałwia muszkatołowa, kwitnąca niebiesko i czerwono, hodowana w ogrodach głównie dla ozdoby. W XVI wieku używano jej do warzenia piwa – stawało się mocniejsze, a liści – do wyrobu specjalnych naleśników (dodając do ciasta skórkę cytrynową, gałkę muszkatołową i brandy). Naleśniki takie smaży się zresztą w Anglii do dzisiaj.

Olejek z szałwii lekarskiej uspokaja, łagodzi, zmniejsza przekrwienie. Zaleca się go stosować przy zmęczeniu, niskim ciśnieniu, kłopotach z oddychaniem. Mieszać go można z bergamotą, hyzopem, cytryną, lawendą, melisą i miętą pieprzową. Natomiast olejek z szałwii muszkatołowej ma właściwości rozgrzewające, ale również uspokajające, bowiem zmniejsza napięcie. Stosuje się go przy depresji, bezsenności, bólach gardła, złym trawieniu, bolesnych miesiączkach, suchej skórze i ukąszeniach przez owady. Mieszać go można z pelargonią, jaśminem, jałowcem, lawendą, drzewem sandałowym. Jeden i drugi stosować należy z umiarem, bo w większym stężeniu wywołać może ból głowy. Najprościej jest namoczyć gąbkę, pokropić olejkiem i położyć na kaloryferze, a zapach błyskawicznie napełni pokój.


X
Drodzy Czytelnicy,
Połączyliśmy nasze siły z serwisem WP Kobieta
i od dziś nasze treści będziecie mogli przeczytać na tym właśnie serwisie.

Dziękujemy, że jesteście z nami!
Redakcja